تبلیغات
روی وب
یکشنبه 11 فروردین 1392  08:32 ب.ظ    ویرایش: یکشنبه 11 فروردین 1392 08:41 ب.ظ
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

محققان دانشگاه استنفورد موفق به خلق ترانزیستور ژنتیکی شدند تا ساخت کامپیوتر بیولوژیکی امکان پذیر گردد

وقتی صحبت از مدارهای الکترونیکی و کامپیوترها می‌شود، همه به یاد سیلیکون و فلز می‌افتند اما محققات دانشگاه استنفورد دست‌آورد ارزشمند تازه‌ای کسب کرده‌اند که ساخت کامپیوتر بیولوژیکی را امکان پذیر می‌کند. این محققان موفق به ساخت ترانزیستور بیولوژیکی شده و آن را ترنسکریپتور نامیده‌اند. ترنسکریپتورها از DNA به جای نیمه هادی‌ها و از RNA به جای الکترون‌ در ترانزیستور بهره می‌برند.

ترنسکریپتور همانند ترانزیستور قادر به کنترل جریان خاصی از پروتئین RNA به همراه رشته‌ای از DNA با استفاده از ترکیبات مناسب از آنزیم است. محققین به کمک این ترنسکریپتورها توانسته‌اند مدار منطقی ایجاد کنند که قادر به ارسال نتیجه درست/غلط به پرسش‌ بیوشیمیایی است.

این دستاورد بزرگ محققین دانشگاه استنفورد باعث شده تا برای اولین بار ترانزیستورهای بیولوژیکی ایجاد شوند که قادر به انجام برخی از دستورات کنترلی اولیه هستند.

حال اگر این ترانزیستورها با حافظه‌های ذخیره سازی مبتنی بر DNA که پیش از این ابداع شده بودند، ترکیب گردند، مقدمات اولیه ساخت یک کامپیوتر بیولوژیکی فراهم خواهد شد. کامپیوترهایی که شاید روزی به انسان این امکان را بدهند تا سیستم زندگی خود را از نو برنامه ریزی کند. البته هنوز این کامپیوتر ساخته نشده است اما رفته رفته و با توجه به ساخت قطعات مورد نیاز آن، حالا دیگر ساخت یک کامپیوتر بیولوژیکی به هیچ وجه دور از ذهن نیست.

اگر کنجکاو هستید تا در این باره بیشتر بدانید به وب سایت Stanford سری بزنید.

منبع

   


نظرات()  
چهارشنبه 9 اسفند 1391  05:10 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط:

در چند سال اخیر، نوع ارتباط ما با وسایل الکترونیک، تغییر زیادی کرده است. زمانی مجبور بودیم برای استفاده از گوشی‌هایمان، از دکمه‌های فیزیکی استفاده کنیم، با آمدن آی‌فون و رایج شدن صفحات لمسی، نوع کاربری ما تغییر زیادی کرد و عینی شد. مثلا برای بزرگ کردن یک عکس، کافی بود «پنیچ» کنیم. این نوع ارتباط بسیار طبیعی‌تر و عینی‌تر بود.

ما به یاری Wii شرکت نینتندو یا کینکت مایکروسافت، قصد داشته‌ایم به نوعی اشارات و حرکات بدنی را به کنسول‌های بازی یا کامپیوترها منتقل کنیم، هم Kinect و هم کینکت تا حدودی موفق بوده‌اند، اما میزان موفیت آنها چندان بالا نبوده است، مثلا به کمک کینکت هنوز نمی‌شود، اشارات ظریف انگشت و حرکات انگشتان را به ماشین‌ها منتقل کرد.

02-27-2013 10-33-39 AM

مهندسان و پژوهشگران، دست از تلاش برنداشته‌اند، مثلا Leap Motion یک وسیله کوچک است که به USB‌ متصل می‌شود. لیپ، دو دوربین و سه LED فروسرخ دارد و می‌تواند متوجه حرکات انگشتان کاربری شود که در فاصله یک متری آن قرار دارد.

اما ما چرا برای فهماندن زبان بدن و دستورات حرکتی خود به ماشین‌ها، فقط به فناوری تشخیص دیداری حرکات قناعت کنیم، چرا به فکر دیگری نباشیم؟ آیا راه آسان‌تر و دقیق‌تری وجود ندارد؟

کنترلر MYO دقیقا به همین خاطر ساخته شده است، MYO قرار است در اواخر سال ۲۰۱۳ با قیمت ۱۴۹ دلار وارد بازار شود، میو فعلا به ویندوز و مک کار می‌کند، اما به زودی با اندروید و iOS هم سازگار خواهد شد.

02-27-2013 10-27-59 AM

امید زیادی داریم که MYO ، ما را به آرزویی که با دیدن فیلم گزارش اقلیت در سر می‌پرواندیم برساند.

تفاوت MYO با بقیه کنترلرها این است که از سیگنال‌های الکتریکی عضلات دست را تفسیر می‌کند و از روی آنها متوجه حرکات دست و انگشتان می‌شود و بعد این حرکات را به صورت بلوتوپ به دستگاه‌های دیگر مخابره می‌کند.

vlcsnap-2013-02-27-10h24m58s51

ادامه مطلب   


نظرات()  
دوشنبه 29 آبان 1391  01:43 ب.ظ    ویرایش: دوشنبه 29 آبان 1391 01:48 ب.ظ
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

ایروژل، ماده‌ای به سبکی هوا و به مستحکمی استیل


ایروژل یکی از مستحکم‌ترین مواد موجود روی زمین است. وقتی چنین جمله‌ای را می‌خوانید احتمالاً یاد فلزات سنگینی مثل انوع فولاد می‌افتید و می‌پرسید نسبت به فولاد محکم‌تر است یا نه؟ و همچنین می‌پرسید: ایر به معنی هواست، آیا چگالی‌اش مثل هوا بسیار پایین است؟ چطور ممکن است چیزی به سبکی هوا و با استحکام فولاد ساخته شده باشد؟ در ادامه‌‌ی مطلب به معرفی ایروژل‌ها و خواص جالب و عجیبشان می‌پردازیم.


ایروژل بسیار سبک و محکم است، از استحکام آن می‌توان اینگونه تعریف کرد که قطعه‌ای از آن توان تحمل باری که هزاران بار بیشتر از وزن خودش است را دارد. عایق گرمایی بسیار خوبی است و لذا در برابر عبور گرما به سختی مقاومت می‌کند. در مورد سرما هم همین‌طور است. امواج صوتی هم به سختی از ایروژل عبور می‌کنند. از نظر چگالی 1000 بار سبک‌تر از شیشه است، با توجه به اینکه 99.8 درصد آن هواست، نور هم به راحتی از آن عبور می‌کند و کاملاً شفاف به نظر می‌رسد. ممکن است ایروژل حتی از هوا هم سبک‌تر باشد! بله، ممکن است، سبک‌ترین ایروژل‌ها که بر اساس سیلیکا ساخته می‌شوند، حتی از هوا هم سبک‌تر هستند.

aerogel-amazing-weight-properties

علیرغم اینکه ایروژل شکننده و سبک است، خواص جالب و مفیدی دارد. خواصی که آن را به عنوان یک عایق عالی الکتریسیته، صدا و حرارت، معرفی می‌کند. استحکام بسیار بالای هم یک خاصیت بسیار جالب آن است. یک بلوک نیم پوندی ایروژل، توان تحمل وزنی در حد نیم تن را دارد. ناسا می‌کوشد که کاربردهای جدید در عرصه‌ی هوافضا برای این ماده‌‌ی جالب پیدا کند.

aerogel-super-thermal-insulation

در تصاویر می‌توان خواص این ماده را به چشم دید و بیشتر تعجب کرد!

اگر بخواهیم ایروژل را از نظر میزان انتقال حرارت با شیشه مقایسه کنیم، باید بگوئیم که یک پنجره‌ی با ضخامت 1 اینچ و از جنس ایروژل به اندازه‌ی پنجره‌ی دیگری به ضخامت 10 اینچ و از جنس شیشه، گرما را حفظ می‌کند. 10 برابر عایق‌تر از شیشه آن هم با وزنی باورنکردنی. با اینکه نزدیک به یک قرن از تولید آن گذشته، هنوز هم تحقیقات روی این ماده ادامه دارد. ایروژل ماده‌ی گرانی است و محدودیت‌های خاص خود را دارد، اما شاید یکی از مهم‌ترین مواد مورد بررسی در قرن 21 باشد.

aerogel-ultra-low-density-insulator

از دیگر ویژگی‌های ایروژل قابلیت جذب جالب آن است. شاید در آینده برای جلوگیری از نشت روغن مورد استفاده قرار بگیرد. همین خاصیت در پزشکی هم کاربرد دارد، در واقع یکی دیگر از کاربردهای آن در سیستم رساندن تدریجی مواد داروئی به بدن انسان است که فعلاً در مرحله‌ی آزمایش و بررسی است.

منبع

   


نظرات()  
جمعه 19 آبان 1391  09:41 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

تا زمانی که SSD ها در ظرفیت‌های بالا و قیمت ارزان ارائه شوند، درایو های هیبریدی -که متشکل از هارد دیسک سنتی با ظرفیت بالا در کنار حافظه فلش با سرعت زیاد هستند- می‌توانند یک انتخاب مناسب و خوش قیمت برای اکثر افراد باشند. به خصوص حالا که محققان سنگاپوری در DSI (مخفف Data Storage Institute) یک درایو هیبریدی 2.5 اینچی با ظرفیت حداکثر 1 ترابایت را در قابی به ضخامت فقط 4.98 میلیمتر جای داده‌اند.

A-Drive که هنوز یک شریک گردن کلفت برای تولید انبوه آن پیدا نشده، می‌تواند با قیمتی ارزان‌تر از SSD های امروزی که در اولترابوک‌ها به کار می‌روند، قابلیت‌هایی تقریباً مشابه -و از برخی جهات بهتر- را در اختیار کاربران قرار دهد. به واسطه استفاده از 32 گیگابایت حافظه پر سرعت فلش (که مشابه آن در SSD ها استفاده می‌شود) قابلیت بارگذاری سریع سیستم عامل وجود دارد و در عین حال می‌توان از ظرفیت بالای هارد دیسک های سنتی هم برخوردار بود.

بخش HDD این درایو هیبریدی می‌تواند تا سقف 1 ترابایت حافظه را میزبانی کند و بخش SSD آن نیز 32 گیگابایت به حجم کلی می‌افزاید. محققین سنگاپوری می‌گویند که این درایو نه تنها برای استفاده در اولترابوک‌ها مناسب است بلکه برای استفاده در تبلت‌ها نیز می‌تواند کاربرد داشته باشد. ضمن اینکه برای دیتا سنتر ها و شرکت‌ها نیز راهکاری مناسب به شمار می‌رود زیرا علاوه بر اشغال جای کمتر، 50 درصد توان مصرفی کمتری نیز دارد.

این توان مصرفی کم، ما حصل استفاده از یک موتور مرکزی اختصاصی در بخش HDD است که توسط خود محققین DSI طراحی شده و نه تنها به کاهش ضخامت کلی درایو بلکه به کاهش توان مصرفی HDD تا 70٪ نسبت به نمونه‌های مشابه انجامیده.

باید دید این قطعه جدید و فوق العاده چه زمانی راه خود را به محصولات پر فروش کمپانی‌ها باز می‌کند.

منبع

   


نظرات()  
شنبه 4 شهریور 1391  06:35 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط:

این روزها، یکی از موضوعات جذاب برای پژوهشگران پزشکی، نور است. مثلا درمان تومورهای سرطانی به کمک نور؛ در این روش رنگدانه های متصل شونده به سلولهای سرطانی به محض قرار گرفتن در معرض نور تغییر ساختار داده و به ماده‌ای سمی تبدیل می‌شوند. به این ترتیب علی‌رغم اینکه سلول‌های سرطانی با قساوت هر چه تمام‌تر نابود می‌شوند، سلول‌های سالم مجاور کمترین آسیب ممکن را می‌بینند.
و یا روش جدیدی به نام اپتوژنتیک که برای فعال یا غیر فعال کردن نورون‌های دستکاری شده (سلولهای عصبی) از طریق تحریک با نور به کار می‌رود و دانشمندان امیدوارند از طریق آن بتوانند راه‌های مناسبی برای کنترل بیماری‌های سلول‌های عصبی پیدا کنند.

اما خبر جدید در مورد روشی پیچیده‌تر از هر دو مورد بالا است. در این روش قرار است ابتدا کارخانه های کوچکی برای تولید پروتئین وارد بدن شوند و بعد از رسیدن به مقصد، از طریق نور فعال شده و به تولید دارو و عرضه آن در محل بپردازند.  

nanoparticles-diagram.jpg

این کارخانه‌های نانومتری مجموعه‌های مولکولی پروتئین‌سازی هستند که داخل یک پاکت از جنس غشای سلولی قرار می‌گیرند و یک ژن غیر فعال حاوی کد پروتئین‌سازی هم داخل این مجموعه خواهد بود. این ژن غیر فعال بوسیله ماده‌ای که به آن چسبیده برای سیستم پروتئین‌ساز غیر قابل دسترسی گردیده اما به محض اینکه در معرض نور قرار بگیرد از ماده چسبنده جدا می‌شود و کدهای خود را در اختیار کارخانه داروسازی ما قرار می‌دهد تا کار ساخت دارو و عرضه آن از تولید به مصرف آغاز شود.  

در اولین آزمایشات، دانشمندان این مجموعه را با مواد لازم برای ساختن یک پروتئین درخشنده به بدن موش‌ها تزریق کردند و دیدند که کمی بعد از تاباندن نور به بافت هدف، محل مورد نظر در پوست موش بیچاره شروع به نورافشانی کرد.

البته هنوز تا ساخت داروهای پیچیده و کنترل دقیق آنها با این روش فاصله داریم اما به نظر می‌رسد که با برداشتن این گام‌های مثبت، این فاصله چندان طولانی هم نباشد. البته می‌توان کاربردهای عجیب و غریبی مانند ساخت تاتوهای درخشان و مواردی از این دست را هم تصور کرد. شما فکر می کنید استفاده از چنین روش تا چه حد مفید و مقرون به صرفه خواهد بود؟

منبع

   


نظرات()  
یکشنبه 29 مرداد 1391  11:13 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

اگر می خواهید اطلاعاتی به هیچ عنوان دست شخص دیگری نیُفتد چه می کنید؟ احتمالا مغز را تنها جای کاملا امن برای نگهداری آنها می دانید و از یادداشت این اطلاعات و یا نگهداری دیجیتال آنها خودداری می کنید. اما به نظر می رسد که به پایان این دوران نزدیک می شویم چرا که یک تیم محقق موفق به استخراج برخی اطلاعات حساس از درون مغز شده اند.


اینترفیس کامپیوتر-مغز که به طور خلاصه به آن BCI می گویند از دو دستگاه تشکیل شده: یک سخت افزار شبیه هدست با سنسورهای EEG که روی پوست سر قرار می گیرد. و یک نرم افزار که فعالیت مغز را تحت نظر دارد و سعی می کند بفهمد می خواهید چه کاری انجام بدهید. (مثلا به سمت چپ حرکت کنید، کلیک کنید، به جلو بروید و…)


از «بی سی آی» به طور معمول در پزشکی استفاده می شده و تجهیزات آن تقریبا گران قیمت به حساب می آمد. اما در چند سال اخیر آنها ارزان تر شده و به صورت تجاری با قیمتی حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار در دسترس هستند. برای مثال می توانید مدل Emotiv که در تصویر بالا آمده را بخرید و پس از یک دوره آموزش کوتاه، کار کنترل ابتدایی کامپیوتر را با ذهن انجام دهید.

این دستگاه های تجاری دارای یک رابط برنامه نویسی هستند که برنامه نویس ها می توانند اطلاعات دریافتی از مغز را گرفته و روی تحلیل آنها با اپلیکیشن خودشان کار کنند. حالا محققین امنیتی از دانشگاه آکسفورد، ژنو و برکلی یک نرم افزار ساخته اند که به طور خاص برای یافتن اطلاعات محرمانه در مغز طراحی شده. اطلاعاتی مانند آدرس خانه، رمز کارت بانکی و تاریخ تولد.


p300.jpg

اما چطور چنین چیزی امکان پذیر شده؟ آنها اپلیکیشن جدید شان را روی ۲۸ داوطلب که نمی دانستند تحت چه آزمایشی هستند، امتحان کردند و در ۱۰ تا ۴۰ درصد موارد توانستند اطلاعات مورد نیاز را از مغز آنها بیرون بکشند! (تصویر بالا)

در این بررسی آنها روی «پاسخ P300» تمرکز کرده بودند. یک موج مغزی کاملا مشخص که زمانی ظاهر می شود که مغز ما «چیزی را تشخیص داده باشد». مثلا وقتی یک چهره آشنا را می بینید این موج مغزی ایجاد میشود. یا چیزی می بینید که متناسب با کاری است که در حال انجام اش هستید. در این تحقیق تعداد تصویر حاوی نقشه مکان های مختلف، بانک ها، رمز عبور کارت بانک و… از مقابل چشم داوطلب ها عبور می کرد. هر زمان که موج P300 ایجاد می شد یعنی تصویر برای داوطلب آشنا بوده. در نتیجه محل زندگی، بانک و شماره رمز آنها مشخص می شده است!

با چنین وضعیتی اگر کمی بیشتر روی این اپلیکیشن کار شود احتمالا دقت آن بسیار بیشتر خواهد شد و تصورش را بکنید که باید منتظر چه چیزهایی باشیم. البته دفاع شما هم می تواند در این حالت این باشد که در چنین شرایطی به چیز دیگری فکر کنید. اما به هر حال بشر کم کم در حال نفوذ به درون مغز است و شاید تا چند سال دیگر آنجا محل امنی برای نگهداری اطلاعات به حساب نیاید.

منبع

   


نظرات()  
جمعه 27 مرداد 1391  07:31 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

دی ان ای با آن شکل مارپیچ اش کد ژنتیکی تمام موجودات زنده را تشکیل می دهد. اما مهندسان ژنتیک یک کتاب ۲۰۰ صفحه را تبدیل به ملکول DNA کرده اند. آنها همچنین برای اثبات کارشان دوباره کتاب را از روی دی ان ای که ساخته بودند رمزگشایی کرده و کتاب اولیه با ۵۳۴۲۶ کلمه، ۱۱ تصویر و یک اپلیکیشن جاوااسکریپت ایجاد شده است.

می توانید این را مدرن ترین کتاب زیست شناسی دنیا بنامید که برای ساختن و خواندن اش هزاران دلار هزینه شده. چیزی که می توان آن را یک کتاب «بیودیجیتال» نامید.

اما محققین دانشگاه هاروارد چگونه این کتاب را تولید کرده اند؟ در ابتدا آنها کتاب را تبدیل به یک فایل HTML نموده اند. یک زبان نشانه گذاری که برای طراحی وب به کار می رود. سپس این فایل را به مبنای دو دویی (همان 0 و 1) برده اند.

حتی اگر رشته تخصصی شما ارتباطی با علوم تجربی نداشته باشد احتمالا از کتاب های زیست شناسی مدرسه به خاطر دارید که دی ان ای حاوی ۴ باز اصلی به نام های آدنین، تیمین، گوانین و سیتوزین است. ترکیب این چهار باز در ملکول دی ان ای دستور ساخت تمام موجودات زنده را مشخص می کند. (به اینها به عنوان یک زبان نگاه کنید که از ۴ حرف تشکیل شده و از کنار هم قرار دادن این چهار حرف می توان جملات و کلمات مختلفی تولید کرد)


DNA-colored_narenji.jpg

حالا این محققین تصمیم گرفتند با دو تا از این بازها عدد 0 و با دو تای دیگر عدد 1 را نشان دهند. در ادامه آنها شروع به ساخت رشته های طولانی از دی ان ای کردند. آنها این بازها را به هم متصل کردند و رشته های دی ان ای حاوی متن کتاب تولید شد. البته توجه کنید که نتیجه نهایی حاوی یک رشته دی ان ای نیست و قطعات زیادی را شامل میشود. اما هر قطعه نیز دارای کدی است که مشخص می کند حاوی اطلاعات کدام بخش کتاب است. (تصور کنید هر فصل کتاب در یک رشته دی ان ای جای گرفته)

در نهایت برای اثبات صحیح بودن روش اجرا، ملکول های تولید شده توسط دستگاه های ویژه خواندن توالی دی ان ای مورد بررسی قرار گرفته و نتیجه حاصله، کتاب کامل به همراه تصاویر و اپلیکیشن اش بوده است.

این یک روش نگهداری طولانی مدت و عالی اطلاعات است. هر چند فعلا بسیار گران تمام میشود و در گام های ابتدایی است. اما شاید نسبت به همه روش های ذخیره سازی اطلاعات که هم اکنون روی هارد دیسک ها و فلش مموری ها وجود دارد بهینه تر باشد. ضمنا ممکن است بتوان این دی ان ای را به یک موجود زنده تزریق کرد! حالا تصورش را بکنید که سلول های زنده محلی برای نگهداری و تکثیر اطلاعات باشند.

منبع

   


نظرات()  
پنجشنبه 26 مرداد 1391  07:19 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

هر کس که از ماشین های الکتریکی (EV) قابل شارژ و یا گجت های با باتری بزرگ (مانند لپ تاپ) استفاده کرده باشد، حتما دردسر و سختی تحمل چند ساعت انتظار برای شارژ کامل باتری را درک می کند. اما اکنون انستیتو ملی علوم و تکنولوژی Ulsan کره جنوبی یک تکنولوژی جدید انتقال را رونمایی کرده که می تواند زمان شارژ را به کمتر از چند دقیقه کاهش دهد.

آنها این کار را با خیساندن ذرات نانوی تشکیل دهنده باتری در محلول گرافیت و سپس کربنیزه کردن آن انجام می دهند. محققان این مرکز با این روش، یک شبکه هادی تولید می کنند که تمام بخش های آن به صورت همزمان شروع به شارژ شدن می کنند. در باتری های کنونی شارژ به آهستگی به سمت مرکز باتری حرکت می کند.

هدف اصلی انستیتو ملی علوم و تکنولوژی این است که باتری های کمکی را برای اتومبیل های الکتریکی فراهم کند که بتوانند با چند دقیقه شارژ، چندین کیلومتر بیشتر به حرکت ادامه دهند. امید می رود که باتری های شارژ سریع تیم اولسان به سرعت همه گیر شده و در تمام ابزارهای قابل شارژ مشاهده شوند. با این باتری ها، شاید روزی شاهد ماشین های الکتریکی باشیم که به زمانی همانند پر کردن باک بنزین، برای شارژ کامل نیاز داشته باشند.

منبع

   


نظرات()  
سه شنبه 24 مرداد 1391  10:45 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،


محققین کره ای روش جدید و ارزانی برای انتقال اطلاعات از اشیا به تلفن های همراه ابداع کرده اند. تا به حال اگر می خواستید چنین کاری انجام بدهید باید سراغ استفاده از «کیو آر کد» می رفتید. فناوری ان اف سی نیز مدتی است که از راه رسیده و سر و صدای زیادی به پا کرده اما تا به حال محدودیتی داشته که سبب می شده آنقدرها هم فراگیر نشود: قیمت گران برای برچسب های انتقال اطلاعات.

حالا محققین کره ای حلقه مفقوده را کشف کرده اند. آنها موفق شده اند برچسب های RFID بسازند که چاپ آنها بسیار ارزان تمام می شود و با گیرنده ان اف سی موبایل ارتباط برقرار می کند. در واقع هزینه ساخت هر کدام از این برچسب ها ۱ سنت (یک صدم یک دلار - معادل تقریبا ۲۰ تومان) است.


این برچسب حاوی یک آنتن از نوع Rectenna است که وقتی شما تلفن تان را نزدیک آن می برید، می تواند امواج ارسالی از فرستنده ان اف سی موبایل تان را دریافت و آنها را تبدیل به انرژی الکتریسیته کند. حالا این برچسب می تواند کار انتقال اطلاعات با تلفن را انجام دهد.

جالب تر اینکه این برچسب های نازک و قابل انعطاف هستند و می توان از آنها روی هر چیزی استفاده کرد. از علامت های سطح شهر و پوسترها گرفته تا برچسب قیمت روی لباس و مواد غذایی و ضمنا می توان چند کیلوبایت اطلاعات در آنها ذخیره کرد.

تصورش را بکنید در یک فروشگاه موبایل تان را روی یک ماده غذایی بگیرید تا تمام اطلاعات مربوط به آن ماده شامل کالری، تاریخ مصرف و… ظاهر شود. البته این تازه یک بخش کوچک ماجرا است و کاربردهای بسیار متفاوتی می توان برای این برچسب های کوچک متصور شد.

تیم کره ای ۴ سال را صرف ساخت روش جدید کرده اند تا بتوانند مدلی ارزان قیمت و کاربردی تولید کنند. آنها می گوید مزیت بزرگ تکنیک آنها این است که می توان اطلاعات دیجیتال را با جوهر الکترونیک روی برچسب حک کرد و تمام چیزهایی که برای یک ارتباط بی سیم نیاز دارید در یکجا جمع شده است.

منبع

   


نظرات()  
جمعه 13 مرداد 1391  12:30 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

به دروان داروهای دیجیتال خوش آمدید. چرا که اداره مواد غذایی و داروی آمریکا کاربرد نخستین سنسور الکترونیکی را تایید کرده که می تواند درون یک قرص جاسازی شود و اطلاعات را به بیرون بدن ارسال کند.

این سنسور ساخت شرکتی به نام Proteus و تقریبا به اندازه یک دانه کوچک ماسه است. اندازه بسیار ریز سبب می شود که این سنسور به راحتی امکان جاسازی درون قرص ها را داشته باشد.

وقتی قرص بلعیده شود، این سنسور درون معده با شیره گوارشی تماس پیدا می کند و یک واکنش شیمایی کوچک سبب می شود که انرژی الکتریکی لازم برای کارکرد آن فراهم شود. بعد از آن سنسور اطلاعاتی را به سطح بدن ارسال می کند و در آنجا یک مچ بند یا یک برچسب که روی شکم نصب شده، آنها را دریافت و ذخیره می کند و می تواند کار ارسال اطلاعات را به تلفن هوشمند انجام بدهد.


اما کاربرد این سنسور چیست؟ بررسی ها نشان می دهد که نیمی از بیماران داروهای خودشان را در زمان بندی مشخص شده مصرف نمی کنند. این سنسور کار ثبت زمان دقیق مصرف دارو را نشان می دهد و به پزشک اجازه می دهد تا با توجه به مصرف بیمار، داروی او را تنظیم کند. کاربرد مهم دیگر آن برای یادآوری جهت مصرف دقیق دارو های مهم است. تصورش را بکنید که تمام قرص ها آینده دارای چنین سنسوری باشند و دیگر تلفن شما بداند چه زمانی قرص تان را خورده اید و مصرف بعدی را به شما یادآوری کند.

اما همه چیز به ارسال یک سیگنال ساده خلاصه نمی شود. این سنسور برخی علایم حیاتی مهم مانند تعداد ضربان قلب را هم برای تلفن همراه شما ارسال می کند و این اطلاعات با تایید بیمار به دست پزشک می رسد.


شرکت سازنده هنوز در مورد قیمت این سنسورها اظهار نظر نکرده است اما می توان به ارزان بودن آنها امیدوار بود و احتمالا تا چند سال دیگر این سنسورها را در داروهای مختلفی خواهیم دید. آن موقع هنگام خریدن یک دارو، باید اپلیکیشن موبایل اش را هم دانلود کنید.

منبع

   


نظرات()  
دوشنبه 9 مرداد 1391  11:15 ق.ظ    ویرایش: دوشنبه 9 مرداد 1391 11:18 ق.ظ
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

پژوهشگران مؤسسه بیولوژیکی وایس دانشگاه هاروارد در حال کار بر روی پروژه‌ای هستند که می‌تواند دنیای آزمایشگاه‌های داروسازی و تحقیقات پزشکی را دگرگون سازد. محققین این موسسه در حال توسعه ریزتراشه‌ای هستند که کارکرد بدن انسان را شبیه‌سازی می‌کند و می‌توان در تحقیقات پزشکی به جای استفاده از موش‌ها و میمون‌ها، مطالعات را به شکل دقیق‌تر روی این تراشه انجام داد.

این ریزتراشه‌ها که شبیه بدن انسان عمل می‌کنند، هم اکنون در مرحله توسعه و ساخت است. محصول نهایی شبیه بدن انسان نخواهد بود اما می تواند عملکرد اعضاء اصلی بدن انسان را شبیه سازی نماید.

مخترعین این محصول، امیدوارند که این ریزتراشه تبدیل به بستر اصلی تست و آزمایش داروهای جدید شده و جایگزینی برای آزمایش‌های روی بدن حیوانات گردد.

محققین مؤسسه بیولوژیکی وایس دانشگاه هاروارد با الهام از علوم مهندسی به تازگی عملکردهای چندین عضو بدن انسان نظیر ریه‌ها و روده را بر روی این تراشه پیاده سازی نموده اند.

این مؤسسه اعلام نموده اخیراً پروژه ای را جهت تولید و اتصال 10 عدد از این ریزتراشه ها به هم آغاز نموده که از این طریق  بتوانند ریز تراشه ها را در یک سیستم پیچیده‌تر بررسی کند. علاوه بر این، دانشمندان مؤسسه در حال ساخت کنترلری برای بررسی فاکتورهای بیوشیمی درون تراشه از طریق ارسال و دریافت مایعات به درون آن هستند.

بر اساس اعلام مؤسسه وایس، همانگونه که ریزتراشه های کامپیوتری دارای مسیرها و مدارهای الکتریکی هستند، این میکروچیپ هم دارای مدارهایی از کانال‌های توخالی ست که قادر به حمل مایعات گوناگون هستند.

 کانال‌های مذکور به کمک سلولهای انسان و به تقلید از اعضاء بدن در ابعادی کوچکتر بوجود آمده‌اند. برای مثال کانال‌های روده بازسازی شده روی تراشه، به کمک‌سلول ها و هسته‌های باکتری‌های مفیدی که به طور طبیعی در بدن انسان زندگی می کنند بوجود آمده‌اند. کانال‌های شبیه سازی شده علاوه بر این، به تقلید از حرکات عضلات روده جهت انتقال مواد غذایی در روده، منقبض و منبسط می‌شوند.

Body-Microchip1این میکروچیپ ها از پلاستیکی شفاف و قابل انعطاف ساخته شده اند که به دانشمندان جهت مشاهده و دنبال نمودن فعل و انفعالات درون ریزتراشه کمک می‌کند.

محققین امیدوارند که با ساخت تمام بدن بر روی اینگونه ریزتراشه‌ها، بستر مناسبی را برای آزمایش داروهای جدید ایجاد نمایند.

مؤسسه ملی سلامت (NIH)، در بیانیه‌ای اعلام نموده که این اختراع راهی ارزانتر و سریعتر برای آزمایش داروهای جدید خواهد بود.

مؤسسه وایس امیدوارست که این سیستم در مواقعی که داروهای جدید پس از آزمایش موفق روی حیوانات، نتیجه ناموفقی بر روی انسان‌ها دارند، بتواند جایگزین موش‌های آزمایشگاهی و سایر اعضای حیوانات گردد.

آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا قراردادی 37 میلیون دلاری برای توسعه و تولید پروژه «بدن روی تراشه» با مؤسسه وایس امضاء نموده است و این در حالیست که پیش از آن نیز موسسه ملی سلامت جهت توسعه و تولید اعضا روی ریزتراشه قراردادی به مبلغ 13 میلیون دلار با این مؤسسه به امضا رسانیده بود.

منبع

   


نظرات()  
چهارشنبه 21 تیر 1391  02:00 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط:


یکی از مشکلات بزرگی که همیشه با آن سر و کار داریم، دندان درد و دندان های خراب و پوسیده است که درد طاقت فرسایی دارند. از طرفی هم مسواک زدن و مراقبت های دائمی بهداشتی دهان و دندان از آن کارهایی است که کمابیش سخت تر از تحمل درد دندان هستند. پس چاره چیست؟

دانشمندان مولکول جدیدی کشف کرده اند که می تواند دندان های شما را در برابر پوسیدگی مقاوم کند و حتی شاید روش های مراقبت از دندان ها را برای همیشه دست خوش تغییر کند. آنها به درستی و با نکته سنجی نام این ملکول را Keep 32 (ما ۳۲ دندان داریم) نامیده اند. این ملکول جدید می تواند باکتری هایی را که باعث پوسیدگی دندان می شوند، تنها طی ۶۰ ثانیه نابود کند.

در دهان ما یک باکتری کوچک به نام «استرپتوکوک میوتانس» زندگی می کند که عامل اصلی پوسیدگی دندان به شمار می آید. در واقع اگر بتوانیم راهی پیدا کنیم که این باکتری را از دهان حذف کنیم میزان پوسیدگی دندان ها به شدت کاهش پیدا می کند چرا که همه چیز در شروع پوسیدگی دندان زیر سر این موجود کوچک است.

José Córdoba محقق دانشگاه Yale و Erich Astudillo از دانشگاه Santiago می گویند این ملکول را توان به تمامی محصولات مراقبت از دهان و دندان ‫(‬مانند خمیردندان و دهان شویه‫)‬ افزود‫.‬ در واقع آنها ادعا می کنند که این ملکول را می توان به هر چیزی ‫(‬حتی آب نبات و آدامس‫) اضافه کرد.‬ ‫

سپس تنها کافی است که این محصول ۶۰ ثانیه در دهان شما باقی بماند تا Streptococcus Mutans های بدطینت را نابود کرده و دندان های شما را برای چندین ساعت در برابر پوسیدگی مقاوم و سرسخت نماید.

آنها تحقیقات شان را از سال ۲۰۰۵ آغاز کرده اند و به نظر می رسد که اکنون به هدف مورد نظر رسیده باشند. زیرا اکنون محصولی را در اختیار دارند که می تواند طی ۱۴ تا ۱۸ ماه آینده به بازار عرضه شود. آنها تصمیم دارند که پس از گذراندن آزمون های سلامت انسانی در آمریکا، مجوز استفاده از این ابداع و پتنت ثبت شده برای آن را در اختیار صنایع تولیدکننده ابزار و مواد مراقبت از دندان بگذارند.

مطلب مرتبط: ساخت دهانشویه ای که می تواند پوسیدگی دندان را برای همیشه متوقف کند

   


نظرات()  
دوشنبه 1 خرداد 1391  05:50 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

به نظر شما اسم این دستگاه را چه می توان گذاشت؟ کاملا شبیه یک پرینتر است. اما تفاوت اش در اینجا است که کاغذ های پرینت شده را در آن قرار می دهید و از طرف دیگر کاغذ سفید تحویل می گیرید!

مهندس های سازنده این دستگاه، راهی پیدا کرده اند که با استفاده از لیزر، جوهر را از روی کاغذها پاک کنند تا بتوان دوباره از آنها استفاده کرد. آنها از لیزر سبز برای این کار استفاده می کنند چرا که بیشترین توانایی را برای این کار دارد.

محقق های دانشگاه کمبریج از پالس های کوتاه لیزر برای پاک کردن کلمات و تصاویر از روی کاغذ استفاده کرده اند. لیزر در واقع جوهر روی کاغذ را بخار می کند. اما به گونه ای که آسیبی به خود کاغذ زده نمی شود.

آنها می گوید این امکان را می توان در آینده به پرینتر ها و دستگاه های فتوکپی اضافه کرد تا یک دکمه Unprint هم داشته باشند. این روش روی جوهر مدل های بسیار متنوعی از پرینترها و دستگاه های فتوکپی کار می کند و به راحتی قابل استفاده است.

تیم سازنده می گوید شرکت های مختلفی برای داشتن این فناوری به آنها مراجعه کرده اند تا اولین دستگاه Unprint دنیا را به بازار بفرستند.

اگر استفاده از این فناوری فراگیر بشود ممکن است صرفه جویی زیادی در مصرف کاغذ به وجود بیاید و جان هزاران درخت نجات پیدا کند. کافی است تصور کنید تمام جزوه هایی که بعد از امتحانات بلامصرف می مانند، تبدیل به کاغذ های سفید بشوند.

منبع

   


نظرات()  
دوشنبه 18 اردیبهشت 1391  02:31 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

شما تا به حال موبایل های صفحه لمسی داشته اید، تبلت های صفحه لمسی در اختیارتان بوده؛ و حالا به لطف ماده جدیدی که توسط محققان دانشگاه Exeter ساخته شده، می توانید از صفحه لمسی، روی پیراهن تان استفاده کنید.

احتمالا تا به حال اسم ماده ای به نام Graphene به گوش تان خورده. این ماده یکی از آلوئومرهای کربن است که رسانا بوده و تنها یک اتم ضخامت دارد. اما از الماس هم استحکام بیشتری داشته و می تواند انقلابی در همه جنبه های زندگی باشد: از کامپیوترها تا پیراهن شما!

این تیم تحقیقاتی گرافن را دستکاری کرده و ماده ای به نام GraphExeter تولید کرده اند که بسیار شفاف، سبک و قابل انعطاف است و به خوبی هم می تواند رسانای جریان الکتریسیته باشد. یعنی اینکه با استفاده از آن می توان لباس هایی تولید کرد که دارای کامپیوتر و دیگر تجهیزات الکترونیکی باشند. یا اینکه وسایلی همچون آینه یا پنجره ها را هوشمند کرد. جالب تر اینکه نوع اسپری این ماده هم تولید شده که می توان آن را به طور مستقیم بر روی وسایل موردنظر پاشید.

دکتر Monica Craciun رهبر گروه تحقیقاتی این پروژه می گوید: «GraphExeter می تواند صنعت الکترونیک را متحول کند. این ماده بسیار بهتر از هر رسانای کربنی شفاف موجود در ابزارهای الکترونیکی عمل می کند و می تواند کاربردهای فراوانی، از پنل های خورشیدی تا پیراهن های هوشمند داشته باشد. قابلیت های بالقوه این محصول بسیار جذاب و اشتیاق برانگیزند و ما چشم انتظار استفاده های خارق العاده آن در آینده صنعت الکترونیک هستیم.»

فکر می کنید این ماده جدید چه کاربردهایی می تواند داشته باشد؟ لباس های مراقبت پزشکی، کارد آشپزخانه با قابلیت تجزیه و تحلیل سلامت مواد غذایی یا...؟

منبع

   


نظرات()  
جمعه 11 فروردین 1391  08:44 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط:
نوع مطلب: فناوری اطلاعات ،

احتمالا در خانه شما هم لامپ های کم مصرف (CFL) جایگزین لامپ های قدیمی رشته ای شده اند. اما زمان اش رسیده که به نسل بعدی لامپ ها فکر کنیم: لامپ های ال ای دی.

این لامپ ها چند سالی است که وارد بازار مصرف شده اند. در ابتدای ورود بسیار گران قیمت بودند. البته هنوز هم گران هستند اما قیمت آنها نسبت به سال های گذشته کاهش چشمگیری داشته و کیفیت آنها نیز بهتر شده است. در لامپ ال ای دی مصرف انرژی تقریبا یک پنجم لامپ های CFL است و شما کیفیت نور بسیار بهتری در اختیار دارید. به خصوص اینکه اگر لامپ های فلوئورسنت سبب سردرد شما می شوند، می توانید خوشحال باشید که این لامپ ها مشکل شما را حل می کنند.

شرکت فیلیپس یکی از شرکت های پیشرو در تولید لامپ های ال ای دی است و لامپ 12.5 واتی A19 این شرکت یکی از بهترین محصولات فعلی به شمار می رود که نوری معادل یک لامپ 60 وات رشته ای در اختیار شما قرار می دهد.

قیمت اش ۲۵ دلار است و ممکن است به نظر گران بیاید. اما اگر به طول عمر ۱۵ تا ۲۵ ساله آن نگاه کنید و مصرف بسیار کم و کیفیت نور عالی اش را هم کنار آن بگذارید، احتمالا به خرید اش ترغیب می شوید.

یکی از مشکلات اکثر لامپ های ال ای دی موجود در بازار، نور نقطه ای آنها است. آنها نور را به خوبی پخش نمی کنند و لامپ فقط زاویه به خصوصی را روشن می کند. اما در این لامپ فیلیپس این مشکل هم به خوبی حل شده و شما یک نور منتشر در اختیار دارید.

در حال حاضر مدل های مختلفی از این لامپ ها وارد بازار شده اند. هر چند اکثر آنها در حال حاضر نور کمی تولید می کنند و نمی توانند جایگزین لامپ های مورد مصرف فعلی ما بشوند اما نسل بعدی روشنایی، تا چند سال دیگر در خانه هایمان فراگیر خواهد شد.

منبع

   


نظرات()  

روی وب

گلچین خبرهای فناوری اطلاعات